[FREE MELON] Küçükken? Zaman yetmedi.

| On
Çarşamba, Nisan 16, 2014

Baharın gelmesiyle birlikte, o mod senin bu mod benim havasında yaşamaya başladık. Birden mutluyken ağlayabilir, kavga ederkende gülebilirsiniz. Normaldir. Korkmayın depresyonda değilsiniz henüz!

Bugün metrobus'te orta kapının otomatik kapısına yapıştım ve tutundum ben bindiğimde henüz boştu ancak bildiğimiz gibi "metrobus" mecidiyeköye gelene kadar patlama aşamasına gelecekti. Geldide. Ama o kapıya sımsıkı tutunup ezilme pahasına bırakmadım. Çünkü son ses müziğimi açmış ayağımla ritim tuterken, ayakta camdan dışarı bakmak istedim. İnsanlar bana sinir oldu, oflayan tip tip bakışlarını hissettim, ne girmelerine ne çıkmalarına herşeylerine dert oluyordum. Bugünde çeksinler beni, ne olacak?

Eğlenceli bir parçam çıktığındaysa uzun süredir aklıma gelen, ancak düşünme fırsatı bulamadığım, çocukluğumuz ne çabuk geçti bee. Moduna girmiştim.. Binaların üstünde ki billboardlar beni bunu sürükledi aslında.. Çünkü kocaman devasa boyutları benim tekrar ne kadar küçük olduğumu düşünmemi sağladı. Sonra binaların üzerindeki dekorlara, çatılarına baktıkça, çocukken evde saklanbaç oynarken babamın beni dolabın üstüne koyduğu günler geldi aklıma. Birde meşhur "popo" dansım vardı. Popomu tutup acayip bir şekilde sallıyordum ama "twerk" modunda değil. Videolarıda var, eski dönem çekildikleri için kaset şeklindeler birgün CD'ye çekmeyi düşünüyorum. Şimdi eve geç geliyorum kimse sormuyor bile, nasılsın olayı var ama prensip olarak hani tamam mutlu şekilde gelir sarılır annem falan ama. O çocukken eve geç kaldığımda bağırışları endişesi falan yok artık. Kimsenin yok ablamında babamında evdeki kimsenin. Buda insanı zorla büyüdüğünü düşündürmeye götürüyor. Bakıyorum etrafıma, bundan 3 sene önce bile ben otobüse tek binmemiştim, şimdi arkadaşlarımla sen şurda bekle, ben şurdayım gelsene. Hiç gitmediğim yerlere gidip kaybolmadan dönme gibi heyecanlı hareketler içerisine giriyorum. Çok büyük şeyler değil, ancak arkama baktığımda bu büyük değişimi %100 hissediyorum.


Daha sayamadığım tonlarca durum var. Bunları tek tek saymak doğru değil insanı stressede sokar. Zaten en sinir bozucusuda "kaç yaşına geldin artık çalış" laflarıdır. Özellikle babalar, hele ki erkek çocuğuysanız. Bazı erkek çocuklarınında tripleri vardır aklıma gelmişken söyleyeyim +18 gelince adam moduna girerler babamdan para almıyorum ya off falan diye gezerler sosyal hayatta. Ben 20 yaşındayım böyle düşünmüyorum, çünkü babam eğer beni doğurtmuşsa ve birşeyleri göze almışsa bana bakmak zorunda. İstersem evden giderim saçma sapan bir hayatta yaşarım o yüzden korkmadan bu lafı babama da diyorum ve birşey diyemiyor. Olması gereken bu ya bence zaten neyse. Ha tabiki ölene kadar bakmayacakta şuanda okuyorum.. Öyle düşünenler olur ekleyeyim dedim.


Büyüdüğümü gösteren değil ama küçükken çok sevdiğim iki şeyde, televizyonun o dönemde daha güzel olması. Hemde herşeyiyle. 3-4 yıldır oturup ciddi manada televizyon izlemiyorum. Önceden pazar günleri bol köpek içeren aile dostu, ve hatta ailelerden oluşan filmler verilirdi. Oturur babamla izlerdim. Koltukta falan yatardık böyle hatta minik olduğum için ozamanlar yatarak ikimiz çok rahat sığıyorduk. (Tekli koltuğa bile) Şimdi açıp bakıyorsun televizyona, bol bol ölüm haberleri, evlilik programları, saçma sapan ev kadınlarının beynini uyuşturan, hayattan kopartan sabah programları. Hafta sonları desen anlamsız anlamsız filmler. Bu nedir? Çok saçma geliyor bana yeni nesil bilmez demekte istemiyorum da cidden çok fark var. Birazda teknolojiyle alakalı heralde. Ozamanlar bilgisayar çağı yerine gerçekten aşırı bir televizyon çağı yaşanıyor gibiydi. Herşeyi televizyondan öğrenirdik. Ne kadar çabuk değişiyor 3-5 yılda bile? Birazdan zaman konusuna bağlayacağım. :P

2014 girdiğimizden beri zaman bana yetmiyor, siz ne düşünüyorsunuz bu konuda. Doğum günümü yılbaşını ocakta yaşananları bile net olarak hatırlıyorum, mayıs ayına gireceğiz... Bunun sebebi ne bilmiyorum ama hoşuma gitmiyor. Ders çalışamıyorum, kendime vakit ayıramıyorum hiç birşey yapamıyorum. Bundan bıkmaya başladım. Sözde bugünde ben Japonca çalışacaktım hafta sonu sınava gireceğim diye.. Eee hani saat öğleden sonrayı geçti? Boş boş oturdum desem onuda çok keyifli yapamadım herşey aceleyle. Ne oluyor böyle yahu? Tanıdıklarımda diyor kimseye hiç bir şekilde zaman yetmiyor. Çağımızın teknolojisi çok hızlandı da bir uyumsuzluk mu var biz mi etkileniyoruz. Gerçekten bilmiyorum. 9 ay sonra tekrar doğum günüm gelecek nerdeyse yok artık..... Bu konuda sıkıntısı olan başkaları varmı gerçekten merak ediyorum. Günlük bile sadece 3 defa yazabilmişim bu ay. O derece boş vaktim yok veya herşey çabucak geçiyor..


2 yorum on "[FREE MELON] Küçükken? Zaman yetmedi."
  1. 2014 hatalı üretim :P yavaş akmasını istediğin vakit hızlı, hızlı istediğin vakit yavaş işliyor. 2000'den beri zaman git gide hızlanıyor 13-14 yaşına gelince sınavıyla v.s bir giriyorsun bu akışa ölümüne kadar. "Nerede o eski bayramlar.." v.b iç çekişlere girdiğimde annem "yine başladı" deyip sinirleniyor :D Babama blöf atsam "bana bakmak zorundasın kaçarım giderim" diye "git te gör 2 güne geri dönersin zaten" deyip yapıştırıyor cevabı :D Yani hayat kolaylaşacak ayağına zorlaşıyor varsın biz keyif almaya bakalım yoksa boşa akıyor zaman

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çin yapımı heralde hızlı geldi? Erken bozulcak gibi :D 2000ler en güzel yıllardı bence bu bahsettiğim çoğu şeyde o zamanlara ait zaten.. :/ 2 güne dönersin zaten :D :D Ne yapacağız biz böyle yahu gidip dövelim 2014'ü....

      Sil

EMOTICON
Klik the button below to show emoticons and the its code
Hide Emoticon
Show Emoticon
:D
 
:)
 
:h
 
:a
 
:e
 
:f
 
:p
 
:v
 
:i
 
:j
 
:k
 
:(
 
:c
 
:n
 
:z
 
:g
 
:q
 
:r
 
:s
:t
 
:o
 
:x
 
:w
 
:m
 
:y
 
:b
 
:1
 
:2
 
:3
 
:4
 
:5
:6
 
:7
 
:8
 
:9