Hayat ne garip değil mi?

| On
Cumartesi, Temmuz 20, 2013

Mesela fotoğrafdaki Fuji dağına bakınca bile aklına bir çok şey geldi belkide? Ailenle ilgili sıkıntı? Kendi hayatın? Sevgilin? Yapmak istediklerin? Hastalık? Hatta biraz daha bak birşeyleri derin derin düşünmeye başladığını fark edeceksin. Ama birde şunu düşünsene, milyarlarca insan var ve herkesin ortak düşündüğü veya çok ayrı düşündüğü şeyler var... Herkesin derdi başka, kiminin yediği yemekleri başkası yıllar boyu yaşasa bile yiyemeyecek, kimisi onların yiyemediği yemeği, yediği halde beğenmiyor... Neden hayat adil değil peki ben en çok bunu düşünüyorum. Kendimden örnek vericem geçen hafta canım sıkıldı diye konser bileti paramı oyuna yatırdım 450tl evet şaka değil kimseye kanıtlama gibi derdimde yok (Şimdi şaka değil diyorum mesela dimi buda benim statümü gösteriyo, bir iş adamı veya normal üstü birinin çok rahat verebileceği bir para?) sonra oyundan da sıkıldım paramı geri almak için oyunda birşeyler yapıp bir kısmını tl olarak geri alabildim sırf 1 haftalık zamanım geçsin diye saçmaladım yani, sonra düşündüm o parayla gidip kitap alsam daha mı kötüydü? Bilgim genişlerdi + sıkıntım giderdi + elimde birşey olurdu ve bunun hakkında konuşabileceğim, görebileceğim bir arkadaşım olabilirdi... Gelişmemiş ülkelerde onca evi olmayan hatta onu geçtim aç insanlar varken keyfim için bunu yaptım yani. Sonra diyorum içimden evleri tekneleri olan adamlar hiç birşey yapmıyor da ben ne yapacağım ki? Hakikaten neden onlar birşey yapmıyor, bir süre sonra sürekli para kazanmak bu kadar mı hırs yapar yani.

En çok hangi sorunu kafana takarsın? Ben ailemle kavga edersem ne o gün yaptığım işten zevk alabiliyorum ne de birşeye yoğunlaşabiliyorum, neden böyleyim bilmiyorum aslında hiç iyi değil. Hasta olursamda öyleyim ama onda biraz daha farklı benim parmağım kanasın acile götürün beni ölücem bile derim öyle abartma şeklim var evden herkes çıkıp benim düzelmemi bekler o halde bir durum. :D Bunu saymıyorum o yüzden. :P Sende hissettiklerini ve düşündüklerini bu yazıya yorum olarak atabilirsin mutlaka cevaplarım... Biraz bu yazı maddiat yani para üstüne kurmuşum gibi görünüyor ama temel olarak bu değil tam olarak yorumlanırsa değil en azından. Neyse..


Neden böyleyiz? İnsanlar neden herkesi düşünürken yükselince, tam tersi olup herkesi unutur gerçekten çözemiyorum. Hatta sırf bu yüzden zaten çıkan bir laf vardır ya hani "sonradan görme - sonradan görmüş işte" diye.. Gerçekten çok doğru söylenmiş, acaba bende iyi bir yere gelirsem böyle unuturmuyum çok merak ediyorum. Ahh neyse başka şeyler düşünmek istiyorum, biz şimdi öğrenci kesimin derdi başka dimi birde bu var.. SBS girenlerinde sonuçları açıklandı tercihleri başladı yanılmıyorsam? Birde bizlerin üniversite adaylarınında açıklandı tercihlerimizi yaptık bekliyoruz şimdi, ne çıkacak ne olacak buda ayrı bir dert işte gelde bunu Avrupa ülkesindeki bir çocuğa anlat, anlamaz ki.. Güler veya, onlar çünkü istediği neyse onu okuyolar yeteneği uyuyosa tabi, uymuyorsa da yeteneği nasılsa ona göre işte.. Bizde de hala sınav kalksınmı kalkmasınmı ay neyse gene nereye geldim günlük gibi yazı oldu ama güzel oldu. Tercihlerini yapan tüm arkadaşlarım istedikleri yeri kazanırlar umarım. Gelecek nesile sınavlara çalışacaklara ve lisedekilere tavsiyemde, hayatınız sadece eğitim, öğretim, sınav değil bu yaşlar tekrar gelmez hayatın tadını çıkartarak yaşayın en az 40 yaşına kadar çok güzel şeyler göreceğiz daha nelerle mutlu olacağız... Lisedekiler içinse ilk sınıf gerçekten zordur, yeni arkadaşlar, yeni dersler, yeni öğretmenler ve ortam yeni adaptasyon falan derken notlarda mutlak bir düşüş oluyor eminim buna göreceksiniz, genede en güzel yıllar lisede geçti benim için.

Ben ne zaman evlenicem yaa??



Edit: 16'sında yazmışım bu yazıyı kayıtlı duruyordu, birşeyler eklemek istiyorum. Bugün öğlen 14 gibi dışarıda yemek yemeğe gitmiştim (Biraz önce yani 20.07.2013) böyle çok büyük olmayan bir yerde döner yiyim demiştim çok zaman olmuştu yemeyeli üst kata oturmaya gittim, orada bir tane küçük kız vardı en fazla 9 yaşındaydı tahminim 7 yaşında taç takmış kısacık erkek gibi saçı vardı elbisesi vardı ama böyle doğulu kesimden görünüyordu muhtemelen sokakta olan insanlardan birinin çocuğu ve o restorant ona yemek almıştı tek başına oturuyodu daha ayakları bile yere gelmiyodu otururken. Etrafa bakıyordu insanlara ben yakınlarındaydım biraz bana daha çok baktı ben bakınca utanıp çeviriyodu kafasını, yemeğini bile 1 saatte falan yedi diyebilirim, değerini bilerek yiyodu, ah bana bakıyordu demiştim muhtemelen onun hayalleri benim gibi biri olmak olabilir dimi veya oturdu neden kendisinin öyle olduğunu düşündü? Ailesi yoktu yanında benim yanımda birileri vardı belkide onun özlemini düşündü? Hayat neden bu kadar acımasız? Sonra kimseye ses etmeden masadan kalkıp gitti, o yaşta ben o halde olsam muhtemelen hayatta hiç birşey yapamazdım. Gelecekte ne olacağı belliyken bir şekilde yaşaması, bilmiyorum bu aralar çok duygusalım heralde neyse. Eğer büyük olsaydım biraz daha belkide yardımcı olmaya çalışırdım ona..
4 yorum on "Hayat ne garip değil mi?"
  1. Eren sen gerçekten çok iyi bir insansın. Cidden söylüyorum bunu. Yazdıkların... Benim düşüncelerimi yazmışsın cidden.

    Bence para insanı değiştiriyor. Paranın verdiği güç... Eğer şu an elime büyük miktarda para geçseydi ve kişiliğim değişmeseydi ya tüm paramı bir yerlere bağışlardım ya da hayat bana zehir olurdu. Ama dediğim gibi, paranın verdiği güç belki de çok zengin olsak bizi de değiştirecekti? Ah, neyse... Gerçekten çok beğendim bu yazını. Duygulandım biraz sanki...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim ya aslında amacımda böyle iyiyim diyin diyede değil yanlış anlamazlar umarım .-. ama sende çok çok fazlasıyla iyi birisin <3

      Paranın verdiği güç işte değil mi? Ne garip birşey acaba o para bizde olursa bu yazıya belkide gülecekmiyiz? :/

      Sil
  2. Hayat gerçekten çok acımasız bir yer. Ben de bazen düşünürdüm kim bilir ne zorluklar çeken insanlar var ama ben burada nelere dertleniyorum falan, nelere para harcıyorum...

    Ama sonra şöyle düşünüyorum. Evet, bir miktar iyilik yapabilirim ama koca dünyayı ben kurtaramam. Benim de hayatım, isteklerim, ihtiyaçlarım var. Öncelikle kendimi düşünmek zorundayım. Dünyanın kuralı bu. Bir çita bir geyiği yerken onun yavruları vardır, yazık, yemeyeyim falan diye düşünürse aç kalır. Tabi biz insanız, tutup başkalarını kendi çıkarlarımız için yok edelim demiyorum. Ama azize olmak gibi bir niyetim de yok. Eğer kendimi tatmin ettikten sonra imkanım hala varsa yardım da ederim. Kulağa çok aç gözlü gibi geldim farkındayım ama beni tatmin eden şeyler büyük ölçüde kitaplar olduğu için bundan utanmıyorum. :)

    Biraz bencilim sanırım ama elimde değil. Eğer sürekli başkalarını düşünürsem kendimi üzüyorum. Değiştiremeyeceğim bir şey bunlar, hele üzülerek hiç hiç değiştiremeyeceğim şeyler. Zaten berbat olan bu salak dünyayı kendim için iyice berbat etmeme gerek var mı? :/

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yanii aslında bunun hatası bana göre bizde değil.. Öyle insanlar varki hani sıkıntıdan boşa para harcayanlar 5 tane arabası olan tipler daha çok bunların düşünmesi lazımken bizler düşünür haldeyiz, zaten biz kendimize anca yetiyoruz dediğin gibi bir "kitap" almak için belki 1 hafta uğraşıyoruz işte tamda benim dediğim nokta...

      Sil

EMOTICON
Klik the button below to show emoticons and the its code
Hide Emoticon
Show Emoticon
:D
 
:)
 
:h
 
:a
 
:e
 
:f
 
:p
 
:v
 
:i
 
:j
 
:k
 
:(
 
:c
 
:n
 
:z
 
:g
 
:q
 
:r
 
:s
:t
 
:o
 
:x
 
:w
 
:m
 
:y
 
:b
 
:1
 
:2
 
:3
 
:4
 
:5
:6
 
:7
 
:8
 
:9